مریم گلی

زندگی مجردی

موضوع برنامه روز جمعه 15 ماه مه :زندگی مجردی
در این برنامه میخوام به فواید و معایب زندگی مجردی بپردازم. به احتمال قوی از دکتر مهرداد درویش پور دعوت می کنم تو برنامه شرکت کنه. در بعضی از جوامع منزلت انسان و خوشبختی انسان با تشکیل خانواده تعریف می شه. آیا انسان نمی تونه مجرد باشه و زندگی خوبی داشته؟ کسب تجربه، تحصیل، مسافرت، آقای خود بودن، یا هر آزادیه دیگه ای که انسان مجرد داره پس چی میشه؟ البته منظورم از زندگی مجردی تا یک زمانیه و نه برای همیشه. چون میگن بعد از میانسالگی تشکیل خانواده دادن خیلی سخت میشه.
خلاصه در این مورد حسابی بحث خواهیم کرد. شما هم اگه سئوالی دارین یا موضوعی رو میخواهین مطرح کنین میتونین از کامنت دونی استفاده کنین.

عشق درنگاه اول

عشق در نگاه اول موضوع برنامه روز جمعه برنامه زن امروز. میهمان برنامه دکتر نهضت فرنودی - روانشناس
سئوالهایی که قرار است در برنامه مطرح شود:
آیا می شود از عشق در نگاه اول صحبت کرد؟
فرق عشق در نگاه اول با عشق های دیگر چیست؟
از لحاظ علمی بعد از اینکه فرد عاشق می شود چه اتفاقی در مغز وی رخ می دهد؟
اگر شما سئوال یا نظری دارید می توانید از طریق بلاگ دونی با من یا میهمان برنامه درمیان بگذارید
با تشکر رضا صابر

سرزمین رویایی

شبنم فکر

تنها برای تو مینویسم بی بی باران

پیاده رو

جمهور

آورا

مژگان کاهن

کنج دنج

عشق به سطح زمین

زهرا

یک پنجره

Anti Memoirs

منیرو روانی پور

مطلب منیرو روانی پوردر مورد فرق این حسین با آن حسین ها خیلی جالب بود. تو برنامه بحث بعد انسانی مراسم تحلیف ریاست جمهوری باراک اوباما رو کردیم. اشاره کردم به این موضوع که در بعضی از کشورها ما فقط بعد سیاسی زندگی رهبران را میبینیم. فقط سخنرانیها، نشستها و غیره. و چقدر روز مراسم تحلیف ریاست جمهوری امریکا برای من جالاب بود. چون واقعا تو این روز دیدم که اوباما رفتارش با زنش چطوریه، رفتارش با بچه هاش چطوریه، با مردم عادی چطور رفتار میکنه، با زنش چطوری میرقصه و غیره. در اصل از صبح روز مراسم، تا پایان شب ،ما یک روزکامل از زندگی رهبر آمریکا را تجربه کردیم. برای من یکی که تازه آمدم آمریکا خیلی جذاب و الهام بخش بود.
اگر تو ایران بودم حتما این شعار رو میگفتم: "حسین حسین شعار ماست، اوباما افتخار ماست"

ادامه مطلب قبلی

خوب امروز به قولم وفا کردم و از دوستم پرسیدم که رمز موفقیت ازدواج پدر مادرش چی بوده. همینطور که در پست قبلی گفتم برای پدرش اولویت اول زنش بوده و برای مادر رمز موفقیت این بوده که شوهرش هیچ وقت نگذاشته که بحث و جدر یا دعواهای بینشون به جایی برسه که دیگه راه برگشت نداشته باشه. یعنی همیشه حرمت همدیگه را نگه داشته.

پیاده رو

امروز تو برنامه حسابی در مورد مطلب وبلاگ پیاده رو با حمیده بحث کردیم. موضوع های رابطه ی زن ومرد همیشه جذابه و بحث میاره. مطلب وبلاگ پیاده رو با "عنوان ایثار رو با سین مینویسند یا با صاد?" سئوالهای زیادی رو تو ذهنم برانگیخت. اول از همه اینکه آیا آدم در قبال ازخودگذشتگی باید از همسرش توقع داشته باشه یا نه؟ از خودگذشتگی مرزش چیه، تا کجا ها آدم میتونه از خودگذشتگی کنه؟ آیا در عشق هم بده بستون داریم؟ یک زن و شوهری رو میشناسم که نزدیک بیست سال با هم زندگی میکنند و هنوز عاشق هم هستن. ازشون پرسیدم رمز موفقیت شما چی بوده؟ زنه گفت من همیشه برای شوهرم اولویت اول بودم. خیلی حرفه نه؟ ولی اولویت زنه چی بوده رو باید ازشون دوباره بپرسم. قول میدم تا فردا براتون بنویسم. باید سریع برم. این پست رو خیلی تند نوشتم. ولی حتما بعدا بیشتر دربارش بحث میکنیم.

کمانگیر

دیروز داشتیم با یکی از همکارهام درباره قضیه اسید پاشی صحبت میکردیم. همکارم میگفت حق کسی که اسید میپاشه روی صورت دختر مردم همون اسید پاشیدن توی صورتش است. همکارم میگفت کسی که اسید میپاشه تو صورت کسی انسان نیست و باید اسید پاشیده بشه تو صورتش تا بفهمه دختر مردم را بدبخت کردن یعنی چی.
پرسیدم پس فرق ما با اون کسی که اسید میپاشه چیه؟ اگر اسید پاشیدن کار غلطیه پس قصاص از طریق اسید پاشی هم غلطه.
گفت نه غلط نیست. گفتم اگه ما(قانون) همون کاری رو بکنیم که طرف کرده که ما هم حیوانیم. گفت نه فرق میکنه. اگر قصاص انجام بشه دیگه کسی این کارو نمیکنه. گفتم خشونت را با خشونت جواب دادن همون میشه. گفت اگه کسی تو صورت خواهرت اسید بپاشه میبخشیش؟
گفتم موضوع بخشش نیست. موضوع عمل وحشیانه است. اگر ما (قانون-دولت) به اسم برپایی عدالت همون عمل زشت رو انجام بدهیم ما هم به همون اندازه حیوانیم. قانون باید مجرم رو محکوم کنه بره زندان نه اینکه یک کور تحویل جامعه بده. اینکه یک نفر بخاطر یک عمل زشت بینایش رو از دست داده کافی نیست؟ بقول گاندی اگه چشم در برابر چشم راه حل بود که تا الان همه مردم دنیا کورشده بودند.
نظر شما چیه؟

آزادنویس

آزادنویس برنده جایزه بهترین وبلاگ مسابقه دویچه وله شده است. به نظر من وبلاگ آزادنویس یکی از غنی ترین وبلاگهایی است که تا به حال به آن سر زده ام.
مطالب آزادنویس بسیار متنوع و گوناگون است. دیروز وقتی به وبلاگ او سر زدم با خودم گفتم باید آزادنویس را دنبال کنم. وبلاگ او مرا به یاد مجله دانستنیها انداخت با این تفاوت که این مجله "آزادنویس" فقط یک نویسنده دارد که تمام مطالبش را تهیه میکند.
با تبریک های فراوان به آزادنویس

نظر شما چیست؟