رعنا کريم زاده پنج سال پيش به همراه دو دختر خود از ايران گريخت. سه سال اخير را در کشور سوئد براى اجازه اقامت تلاش کرد. پس از پاسخ منفى قبلی از جانب اداره مهاجرت، هفته قبل دادگاه مخصوص اداره مهاجرت نيز درخواست وى را رد کرد. اکنون زندگى رعنا و خانواده او در معرض فروپاشى قرار گرفته است. پاسخهاى تاکنونی راه اميد چندانى را جلوى رو قرار نميدهند. تنها چاره اعتراض آنچنان قوى است که ادارات مربوطه را وادار به تجديد نظر کند
۱۳۸۷ مهر ۳, چهارشنبه
۱۳۸۷ شهریور ۲۹, جمعه
یادداشتهای منیرو روانی پور
پسرم کامران و هومن را خیلی دوست دارد. و من از طریق او بود که با موسیقی پاپ آشنا شدم. و شنیدم که: نمره بیست نمیخوام... زلف پریشون نمیخوام... و حالا آختاپوس هزارپای توابسازی دامن این دو هنرمند خوب ما را گرفته است. این فقط صدا وسیما نیست که آدمها را میآورد تا توبه کنند و از مردم پوزش بخواهند. اینجا هم در به همان پاشنه میچرخد. کسانی که بچههایشان یک کلمه فارسی نمیدانند و وطن برایشان قورمه سبزی است و اگر دستشان برسد اینجا هم سفره میگیرند داد و هوار راه انداختهاند که چرا هومن در مصاحبهای با تلویزون انگلیسیزبان گفته است ما کانادایی هستیم...خیال میکنم ما برای افتخار کردن باید راه دیگری پیدا کنیم
یک دقیقه سکوت
من برگزاری کنکور را بدترین نوع گزینش دانشجو می دانم، مگر می شود دانش عمیق و چندین ساله ی یک نفر را در تعدادی سوال محدود با زمانی کوتاه و گزینه هایی که سرنوشت ها را زیر و رو می کند سنجید؟ آیا به راستی تمام آنان که وارد دانشگاه شدند از صلاحیت علمی لازم برخوردار بودند؟ آیا تمامی افرادی که در پروسه ی کنکور وارد شده و مورد گزینش قرار می گیرند از شرایط کاملا یکسانی برخوردار بوده اند؟ من به این روند انتخاب دانشجو اعتراض دارم
تنها برای تو مینویسم بی بی باران
مي پرسه خواهرم رو يادته که چند سال پيش ازدواج کرد ؟ميگم آره راستي بچه دار شد ؟بغض ميکنه و ميگه نه با اون همه دوا درمون هيچ ! هيچ کدو م هم مشکلي ندارن ، با اينکه زندگي خوبي دارند ولي تصميم گرفتند از هم جدا بشند نميدوني چه خونه زندگي دارند از لحاظ مالي هيچ کمبودي ندارند ولي چه فايده آدم دلش مي سوزه ، طرف دستش به دهنش نميرسه کلي هم بچه داره .نمازه و روزه هر دوشون هم اصلا قطع نميشه توي همه عمرشون حتي يک بار هم نمازشون قضا نشده ولي طرف کافر ، بي دين خدا هم بي دردسر بهش بچه داده
۱۳۸۷ شهریور ۱۹, سهشنبه
دیده بان محیط زیست ایران
سخنم با شماست جناب آقای رییس جمهور !
اگر شما كه عالی ترین مقام اجرایی كشور هستید این سخن تاریخی را در جوار مشهد مقدس به زبان نمی آوردی و نمیگفتید كه " منابع طبیعی سد راه توسعه است " آیا امروز چنان جسارتی در بین فرصت طلبان و دشمنان طبیعت ایران بوجود می امد تا هر بار گلستان ایران را در یك نقطه به آتش بكشند ؟ اگر معاون جنابعالی،به نفی ارز شهای حمایت از محیط زیست و كنترل جمعیت نمی پرداخت و حفاظت از محیط زیست را توطئه غرب علیه دنیای اسلام معرفی نمی كرد آیا امروز هر كس و ناكسی جرات می كرد به دلایل شخصی و تنها به این دلیل كه محیطبانان زحمتكش محیط زیست مانع از شكار آنها در پارك ملی می شوند و یا مانع از تصرف اراضی تالابی می شوند ،یك جنگل یا یك تالاب را به آتش بكشند ؟؟؟
اگر شما كه عالی ترین مقام اجرایی كشور هستید این سخن تاریخی را در جوار مشهد مقدس به زبان نمی آوردی و نمیگفتید كه " منابع طبیعی سد راه توسعه است " آیا امروز چنان جسارتی در بین فرصت طلبان و دشمنان طبیعت ایران بوجود می امد تا هر بار گلستان ایران را در یك نقطه به آتش بكشند ؟ اگر معاون جنابعالی،به نفی ارز شهای حمایت از محیط زیست و كنترل جمعیت نمی پرداخت و حفاظت از محیط زیست را توطئه غرب علیه دنیای اسلام معرفی نمی كرد آیا امروز هر كس و ناكسی جرات می كرد به دلایل شخصی و تنها به این دلیل كه محیطبانان زحمتكش محیط زیست مانع از شكار آنها در پارك ملی می شوند و یا مانع از تصرف اراضی تالابی می شوند ،یك جنگل یا یك تالاب را به آتش بكشند ؟؟؟
۱۳۸۷ شهریور ۱۶, شنبه
هزاران نقطه
یکی از روش های نظام های سیاسی عقل گریز، همین القای ناامیدی است. ناامیدی به هر شکل آن. چون ناامیدی خود شخص را به جان خودش می اندازد. شما نیازی دیگر به سرکوب ندارید که خودتان دارید با دست خودتان، خود را از بین می برید. در دنیای رسانه، بعد از دو فشار بیخودی و با ایجاد واهمه و ترس، همه به خودسانسوری می افتند. چی از این بهتر؟
۱۳۸۷ شهریور ۷, پنجشنبه
بلوط
برای کسی که میگوید «اگر یک نفر اعضای خانواده شما را، عزیزترین شما را بکشد، باز هم حکم اعدام نمیخواهی؟» این را مینویسم
اگر کسی جان پدر مرا بگیرد، من برایش اعدام نمیخواهم. شاید خودم دیگر طاقت زندگی را نیاورم، اما اعدام را برای کسی که به عمد یا به سهل جان پدرم را بگیرد نمیخواهم. اعدام قتل قانونی است. فرق منی که حکم به قتل قاتل میدهم، با او چیست آنوقت؟
اگر کسی جان پدر مرا بگیرد، من برایش اعدام نمیخواهم. شاید خودم دیگر طاقت زندگی را نیاورم، اما اعدام را برای کسی که به عمد یا به سهل جان پدرم را بگیرد نمیخواهم. اعدام قتل قانونی است. فرق منی که حکم به قتل قاتل میدهم، با او چیست آنوقت؟
شمیم
وقتی شایع ترین خشونت علیه زنان، خشونت خانگی است، نمی شود به این فکر نکرد که ما با این همه دغدغه برای استحکام نهاد خانواده، هیچ قانونی در حمایت از زنان علیه خشونت خانگی نداریم... نمی شود ندید بغض زنان وحشت زده ی قربانی خشونت خانگی را که چاره ای به جز سکوت ندارند، که صدایشان غالبن از چهاردیواری خانه فراتر نمی رود و ما که بارها پیش آمده اگر در خانه خودمان نه، در همسایگی مان، صدای این فریادها را بشنویم، صدای گریه، سیلی و مشت و لگد... خشونت خانگی علیه زنان، اگر هم خانه مان نباشد، در همسایگی مان زندگی می کند، نفس می کشد و هر روز و هرلحظه، قربانی می گیرد
۱۳۸۷ مرداد ۲۶, شنبه
خانوم حنا
از اون روزی که خورشید خانوم درخواست عمومی کرد برای نوشتن از لایحه جدید به نام حمایت از خانواده به کام مرد خانواده، هی میخوام بیام بنویسم هی حناق میگیرم. هی فکر میکنم اصلن تصویب این قانون چه فرقی میکنه به حال این مردم. توصیب نشدنش چی؟مگه همین الان نیست که مردای پولدار( به شرط تمکن مالی) با هر سنی دنبال دختران نوجون که جای دختر خودشون هم هست نمی افتند. مگه به چشم نمیبینیم خیلی ها رو که تا شلوارشون دو تا شد میرن دنبال بعدی ها اجازه ی همسر اول کیلویی چنده؟ اگه این قانون هم تصویب نشه و اصلن از دستور کار مجلس هم خارج بشه با فرهنگ و منش و خلق و خوی رایج مردم مون چه کنیم؟
۱۳۸۷ مرداد ۲۳, چهارشنبه
تلخ نوشته های یک مشهدی
بچه که بودیم میگفتن کسی رو بخاطر عیبی مسخره نکن والا خودت به سرت میاد! ما این امام جمعه ارومیه رو بخاطر افاضاتش خیلی وقت ها مسخره میکردیم حالا خودمون دچار همچین امام جمعه ای شدیم! ظاهرا حستی دیگه روی بورس نیست و علم الهدی روی بورسه! اخه ما مشهدیا چه گناهی کردیم که هر هفته باید امام جمعه شهرمون افاضاتی از نوع و جنس افاضات جناب حسنی بیان کنه و همه جا انگشت نمای خلق بشه
۱۳۸۷ مرداد ۱۹, شنبه
۱۳۸۷ مرداد ۱۵, سهشنبه
شاتوت
به اصرار مامان و برای این که از پای لپ تاپ یا به قول مامانم منقل بلند بشم عصری رفتیم بیرون یه قدمی بزنیم. آقای سروان برگشته به من می گه خانوم این رنگ مانتو چیه؟! خیلی جیغه
۱۳۸۷ مرداد ۹, چهارشنبه
۱۳۸۷ مرداد ۸, سهشنبه
جمهور
شوی تلویزیونی احمدی نژاد - کلهر یک فیلم تبلیغاتی تمام عیار بود. فیلمی که در آن دیگر حتی از چند سوال نسبتن انتقادی و گاهی پافشاری های دردسرساز و یا چرت زدن های مجری های صدا و سیما خبری نبود
دختر بودن
مادرِ باهوشِ من به حفظِ حريمِ خصوصیِ ديگران در خانواده پایبند نيست—هرچند قبولشان دارد و با هر بار تذکر اوضاع کمی بهتر میشود—ولی جايگاهاش به عنوانِ مادر اين امکان را به او میدهد که در رابطهاش با من بیپرواتر تجاوز کند
۱۳۸۷ تیر ۱۴, جمعه
3 روز پیش
هر دو نفری که به هم نزدیک میشوند، یک فرهنگ تازه به وجود میآید. خیلی چیزها دونفره میشود. لحن حرف زدن، شوخیها،تکه کلامها
35درجه
سر تا تهش بايد يكي باشد، بهانه ميكنيم كه يادمان بيايد كه از كِي بودهايم، به كجايش رسيدهايم، با چه كيفيتي رسيدهايم و چقدر وقت مانده
سرزمین رویایی
اگر پول و پارتی و پررویی که به ویتامین پ3 معروف است را در ایران نداشته باشی همیشه درها به رویت بسته خواهد بود و این را نه قسمت و نه شانس و نه سرنوشت خود بدانید. تو محکومی به اینکه جور کسانی را بکشی که از تو برابرترند. لعنت به کشوری که پول و پارتی در آن از تحصیلات و موقعیت افراد مهمتر است
اشتراک در:
پستها (Atom)
